آيات بعد همانگونه كه گفتيم بيان اين مطلب است كه خدا تقاضاى سليمان را پذيرفت و حكومتى با امتيازات ويژه و مواهبى بزرگ در اختيار او گذارد كه آنها را مىتوان در پنج موضوع خلاصه كرد : 1 - تسخير بادها به عنوان يك مركب راهوار ، چنان كه مىفرمايد : « ما باد را مسخر او ساختيم تا مطابق فرمانش به نرمى حركت كند ، و به هر جا او اراده نمايد برود » ( * ( فَسَخَّرْنا لَه الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِه رُخاءً حَيْثُ أَصابَ ) * ) . مسلم است يك حكومت وسيع و گسترده بايد از وسيله ارتباطى سريعى برخوردار باشد ، تا رئيس حكومت بتواند در مواقع لزوم به سرعت از تمام مناطق كشور سركشى كند ، و خداوند اين امتياز را به سليمان داده بود . اينكه چگونه باد به فرمان او بود ؟ و با چه سرعتى حركت مىكرد ؟ ، سليمان و يارانش به هنگام حركت به وسيله باد ، بر چه چيز سوار مىشدند ؟ و چه عواملى آنها را از سقوط و كم و زياد شدن فشار هوا و مشكلات ديگر حفظ مىكرد ؟ و خلاصه اين چه وسيله مرموز و اسرارآميزى بوده كه در آن عصر و زمان در اختيار سليمان قرار داشت ؟ اينها مسائلى است كه جزئيات آن بر ما روشن نيست ، ما همين قدر مىدانيم كه اين از جمله خوارق عاداتى بود كه در اختيار پيامبران قرار مىگرفت ، يك مساله عادى و معمولى نبود ، يك موهبت فوق العاده و يك اعجاز بود ، و اين امور در برابر قدرت خداوند امر ساده اى است و چه بسيارند مسائلى كه ما اصل آن را مىدانيم اما از جزئياتش خبر نداريم . در اينجا سؤالى پيش مىآيد كه تعبير به رخاء ( نرم و ملايم ) كه در اين آيه وارد شده با تعبير عاصفه ( تندباد ) كه در آيه 81 سوره انبياء آمده است هماهنگ نيست ، آنجا كه مىفرمايد : وَلِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِه